Honden kunnen het niet helpen: ze zijn geschapen om lief te hebben
Als hondenouder weet je dit al lang: honden geven ongelooflijk veel liefde. En honden vinden het heerlijk om liefde van ons te ontvangen. Maar honden hebben niet alleen veel liefde voor mensen, maar eigenlijk ook voor andere diersoorten.
Als een hond met een geit opgroeit, houden ze van geiten
Als je honden met geiten laat opgroeien, zal een hond van geiten houden. Als je een hond met pinguïns laat opgroeien, zal een hond van pinguïns houden. En als je honden met mensen laat opgroeien… je snapt het wel.
Uniek liefheb-karakter
Deze eigenschap om andere diersoorten (zoals mensen) lief te hebben is uniek en verklaart ook waarom het aantal honden – als één van de weinige diersoorten – toeneemt in plaats van afneemt. Een ongekend evolutionair succes.
Honden en mensen
Wanneer puppy’s voordat zij 14 weken oud zijn, gedurende minimaal één week, meer dan 90 minuten per dag doorbrengen met een mens, voelen zij zich op hun gemak bij mensen. Zonder dit contact zouden honden net zo wantrouwend tegenover mensen zijn als andere diersoorten, zo blijkt uit onderzoek.
Het brein van de hond
Een hond voelt zich prettig in de nabijheid van mensen. Het deel van het brein dat oplicht wanneer honden de stem van ‘hun’ mens horen, is hetzelfde deel van de hersenen dat bij mensen oplicht wanneer zij denken aan iemand van wie ze houden.
Diverse onderzoeken tonen aan dat honden net zoveel waarde hechten aan eten en snacks als aan lof en aandacht van hun hondenouder.
Honden hebben liefdesgenen
De liefde die honden voelen voor mensen en andere diersoorten zit letterlijk in hun genen. Er is onderzoek dat suggereert dat twee genen die uniek zijn bij honden hiervoor verantwoordelijk zijn (voor de kenners: de genen GTF21 en GTF21RD1).
Deze genen worden ook in verband gebracht met het Williams-Beuren-syndroom bij mensen, een zeldzame genetische aandoening die onder andere leidt tot extreme, onbevooroordeelde vriendelijkheid. Mensen met dit syndroom benaderen zowel bekenden als vreemden met opvallend veel openheid en genegenheid.
Honden willen emotioneel verbinden
Honden hebben een uitzonderlijk grote bereidheid om sterke emotionele verbindingen aan te gaan met vrijwel iedereen die ze tegenkomen, zelfs met vreemden. Dit komt waarschijnlijk doordat honden deze genen sterker ontwikkeld hebben dan hun voorouders, de wolven.
Wel is meer onderzoek nodig, omdat deze ontdekking gebaseerd is op een relatief kleine groep honden en wolven. Grootschaliger wetenschappelijk onderzoek is noodzakelijk om deze bevindingen verder te onderbouwen.
En hun voorouder: de wolf?
Honden stammen af van de wolf. Ongeveer 15.000 jaar geleden zouden bepaalde wolven zich aan mensen hebben gehecht, waarschijnlijk omdat mensen toegang hadden tot voedselresten. Dit is de meest plausibele theorie, maar absolute zekerheid is er niet.
Ongeveer 8.000 jaar geleden, toen mensen zich vestigden in nederzettingen en landbouwers werden, begonnen zij waarschijnlijk honden te selecteren en te fokken op vriendelijkheid en gezelschap. Dit heeft waarschijnlijk bijgedragen aan het verder versterken van genetische verschillen tussen honden en wolven. Hoe dit proces precies is verlopen, is nog steeds onderwerp van wetenschappelijk onderzoek.
Wordt vervolgd dus!
Dit is een samenvatting van een artikel uit de New York Times van 22 november 2019 door James Gorman, gebaseerd op een interview met Clive Wynne, psycholoog verbonden aan de Arizona State University en gespecialiseerd in hondengedrag.
